Gestopt met de Porno? Waarom eigenlijk?

Iets wat drie jaar geleden als een droom voelde die uitkwam, voelt nu als een keuze die ik, als ik beter na had gedacht over de gevolgen, niet had gemaakt. Maar van welke keuzes heb ik dan spijt? Welke keuzes had ik anders gemaakt, als ik had geweten wat de gevolgen waren?

Drie jaar geleden stond mij wereld helemaal op zijn kop. Ik ging met mijn moeder een stukje motor rijden toen alles mis ging. We kregen een ongeluk. Een ongeluk met vervelende gevolgen. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn moeder. Mijn moeder kan het ongeluk niet meer na vertellen en ik heb tot op de dag van vandaag nog last van de gevolgen van het ongeluk. Ik brak mijn op meerdere plekken mijn bekken en rechterarm . Door deze breuken heb ik opnieuw moeten leren lopen en ben ik in een revalidatiecentrum verbleven om dit te kunnen doen. En ik had natuurlijk niet alleen last van mijn lichamelijke beperkingen, maar ook van het verlies dat je op dat moment zal moeten gaan verwerken. En dan kom je bij het moeilijkste stukje van heftige dingen die je meemaakt in je leven. Verwerken, waar begin je en hoe doe je dat op de beste manier?

Ik heb het altijd gezien als volgt, je kan weg rennen van de situatie en proberen niet te verwerken, of je kijkt het recht in de ogen aan en accepteert dat dingen niet meer terug gaan naar zoals ze waren. Neem dan bijvoorbeeld het feit dat ik lichamelijke beperkingen heb overgehouden aan het ongeluk, en dat er bepaalde dingen zijn die ik niet meer kan. Ik kan kiezen om er van weg te vluchten en niet naar de grenzen van mijn lichaam te luisteren, zoals ik ook heb gedaan. Of ik kan accepteren dat ik bepaalde dingen niet meer kan, en er vrede mee proberen te sluiten, maar dat is iets wat ik heb gekozen niet te doen.

Altijd heb ik een passie gehad voor het werken in de seksindustrie. Van escort tot webcam tot uiteindelijke pornoactrice. Maar waarom heb ik eigenlijk zo’n spijt van het werk in de porno industrie. Soms doe je dingen zonder daar bij na te denken. Dat is niet erg, indien de gevolgen daarvan niet te groot zijn. Maar als je je op jouw kwetsbaarste moment laat filmen, en hier dan een contract voor tekent waardoor je jouw rechten verliest. Dan zijn de gevolgen, als je geen pornoactrice meer wilt zijn, heel erg groot. Ik heb in totaal 20 à 30 films opgenomen, waarvan ik dus weet dat deze niet meer gaan verdwijnen. En dat die films online staan is niet eens het ergste waar ik spijt van heb.

Omdat ik aan het vluchten was van de realiteit, en niet meer nadacht bij de dingen die ik deed, zat er ook geen rem meer op. Ik wilde de bekendste pornoactrice worden van heel Nederland. Maar om bekend te worden, moet je toch uit het geheimenwereldje van het escortwerk komen, en zorgen dat mensen je leren kennen. Ik ben uiteindelijk de media gaan opzoeken en ben interviews gaan geven. Deze werden uiteindelijk opgepakt door een groot deel van Nederland waardoor mijn films ook beter bekeken werden. Maar kom ik nog ooit van de bekendheid af als ik er mee stop?

Helaas is dit niet het geval. Vele kennen mij onder de naam Anouk Maze, terwijl ik helemaal geen Anouk Maze ben. Anouk is het maskertje die iedereen heeft en die ik een naam heb gegeven. Beter gezegd, mijn alter ego. En dat alter ego is juist het gene wat mij heeft doen stoppen met de porno.

Als je op een gegeven moment jezelf verliest in je eigen maskertje, dan weet je dat dat het punt is om te stoppen. Ik leefde niet meer in de realiteit. Ik betaalde mijn rekeningen niet meer, was egoïstisch, gevoelloos en alleen maar bezig met seks en mannen. En ondanks dat beeld, wat ik zelf gecreëerd had, en het geld dat ik verdiende was ik niet gelukkig. Integendeel zelfs.

Ik was eenzaam. Eenzaamheid is iets wat je langzaam maar zeker vervelender laat voelen, zonder dat ik het zelf in de gaten had. De mensen die ik om me heen had, die waren er alleen voor status en geld. En nu? Waar ben ik nu? Voor de zoveelste keer verhuisd, logeren bij vrienden, geen cent te makken, niet weten hoe nu verder. Maar toch voel ik me gelukkiger dan ooit. Ik heb rust. Mensen om me heen, die om me geven en niet om Anouk, maar om Kim. Als je bepaalde dingen los laat in het leven dan krijg je daar ook mooie dingen voor terug.

Print Friendly, PDF & Email